Gönderen Konu: PROLETARYA ENTERNASYONALİZMİNİN GEREKLİLİĞİ  (Okunma sayısı 1433 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimiçi veda

  • İleti: 3354
Neden Proletarya Enternasyonalizmi...!
Bu soruya yanıt verebilmek için,öncelikle "Proletarya Enternasyonalizmi" kavramından,ne anladığımızı ortaya koymamız gerekiyor!
Bu nedenlede eskilere gitmemiz,ve Enternasyonalin kuruluş amacına bakmamız gerekiyor.

“Yeni Uluslararası İşçi Birliği, değişik ülkelerin proleterlerinin, kapitalizmi yıkma, proletarya diktatörlüğünü ve sınıfların tümden ortadan kaldırılmasına ve komünist toplumun ilk evresi olan sosyalizmin gerçekleştirilmesine yönelecek bir uluslararası Sovyetler Cumhuriyetini kurma hedefiyle girişecekleri ortak eylemleri örgütlemek için kurulmuştur.”(Komünist Enternasyonal Tüzüğü”, III. Enternasyonal Belgeleri, Belge Yay., Ekim 1979, s.25.)

Demek ki Enternasyonal,kapitalizmi yıkma ve Uluslararası Sovyetler Cumhuriyetini kurma hedefini amaç edinmiş,uluslararası işçi sınıfının ,bu hedef doğrultusunda ki eylemlerini örgütleyen bir örgütüdür.
Komünistlerin temel hedefi,yukarda belitilen hedeflerdir ve bu hedeflere ulaşabilmek içinde,bu hedeflerin gerçekleşmesine yönelik eylemleri düzenleyecek bir örgüte gereksinmeleri vardır!

Dahada somutlarsak,Enternasyonal,kapitalizmi dünya çapında ortadan kaldırmaya yönelik,bir eylemlilik,bir kavga aracıdır.
Ne yazık ki bugün bu kavram,bazı politik yapılarca,halkların kardeşliğine,ülke KP lerinin biribirleri ile dayanışma,biribirlerini kutlama mesajlarına indirgenerek,onun asıl amacı yok edilmiş,içi boşaltılmıştır.

Bu tanımlamadan sonra,günümüze gelelim.
Üretimin küreselleşmesi bugün devasa boyutlara varmıştır.

Yaşanan bu nesnel durum,üretimin mekandan koparak dünya çapında toplumsallaşmasının vardığı boyut ve pazarın hızla tek bir dünya pazarı haline dönüşmesi süreci ve mali sermayenin,tüm ulus devletlerin üzerinde egemen bir güç haline gelmesi,onun artık ülkesel bazda savaşarak yenilemiyecğini bize göstermektedir.
Üretimin bu küreselleşmesi,beraberinde kapitalizme karşı savaşımın nesnel koşullarının dahada kuvvetlendiğini göstermektedir.

İşte bunun için,bu duruma uygun yeni stratejilerin geliştirilmesi zorunlu hale gelmiştir.
Artık bir dünya sistemi haline gelmiş olan Emperyalizme karşı mücadele,tek tek ülkelerin ötesinde ,tüm ezilenlerin ,yerelde ki mücadelelerini savsaklamadan,dünya çapında birlikte verecekleri mücadelenin nesnel zeminini oluşturmuştur.

Tamda bu noktada,Enternasyonalizmin önemi her zamankinden daha fazla,kendini hissettirmektedir.
Ne yazık ki,yukarda sıraladığımız nesnelliğe karşılık,işçi sınıfının mücadelesinin olmazsa olmazı olan örgütlülüğünün hem yerelde,özelliklede evrensel olarak,aynı oranda güçlü olduğunu söylemek,hayal görmek olur.
Bu öznel olumsuzluğun giderilmesi,komünistlerin önünde duran en büyük görevdir.

Tabiki işçi sınıfı mücadeleye öncelikle kendi coğrafyasında başlıyacaktır.Bunun içinde,bu mücadeleyi,doğru perspektiflere oturtan,doğru teori ile donanmış bir Komünist Önderliğe,yani onun en büyük gücü olan,onun vazgeçilmez bir parçası olan,sınıf temeline oturtulmuş,yukardaki sıraladığımız nesnellikleri,sınıf mücadelesi temelinde ele alan,partisine gereksinme vardır.

Bu parti,mülkiyetçilikten arınmış,kendi dükanımı,kendim açarım mantığından uzak,bu zurunluluğu hisseden,bu zorunluluğu bilincine çıkarmış komünistler tarafından kurulacaktır.

Komünistlerin bir diğer görevide bir taraftan yerelde kendi partisini oluştururken,diğer taraftanda uluslar arası mali sermayenin,tüm dünya üzerinde uyguladığı,soygun ve sömürü mekanizmasına karşı kendi stratejisini oluşturan,buna uygun bir program ortaya koyan,işçi sınıfının evrensel çıkarları temelinde,Komünist Enternasyonali yaşama geçirmek olmalıdır.

Komünist Enternasyonalin programı,yerel programların bileşimi değildir.
Bu program,yerelliklerin ,kendi aralarındaki karşılıklı nesnel bağımlılığınıda içeren,bir dünya sistemi haline gelmiş olan kapitalizmin ve onun siyasi sisteminin koşullarının ve eğilimlerinin irdelenmesi ile oluşturulacak uluslararası bir programdır.

Her iki görevde,biribirini öncellemeyen,bir arada yürütülmesi gereken görevlerdir.
Bu konuda referansımız Lenin olmalıdır.Lenin tüm yaşamı boyunca,işçi sınıfının evrensel çıkarlarını,yerel çıkarlarının önünde görmüştür.

Lenin o bitmez enerjisiyle,bir taraftan yerelde ki örgütlenmeyle uğraşırken,diğer taraftan zamanın kalan kısmını,3 Enternasyonalin temelini oluşturan Zimmerwald solunu, örgütlemek için kullanmıştır.

Komünistler,yerelde gerçekleşecek proleter devrimlerin zafere ulaşmasının temel koşulunun ,Kapitalizmin,tüm dünyada ortadan kaldırılmasına bağlı olduğunu bilmek durumundadırlar.
İşte Lenin bu saptamadan hareketle,bir diğerini ihmal etmeden,yaşamının her saniyesini, her iki somut görevi yerine getirmek için harcamıştır.

YAŞASIN PROLETERYA ENTERNASYONALİZMİ
YAŞASIN KOMÜNİZM

veda
Yeryüzüne tohum gibi saçmışım ölülerimi, kimi odesada yatar, kimi prag\'da, istanbul\'da kimi.
En sevdiğim memleket yeryüzüdür, sıram gelince yeryüzüyle örtün üzerimi...NAZIM HİKMET