Gönderen Konu: NAZIM HİKMETSİZ BİR 3 HAZİRAN DAHA  (Okunma sayısı 4571 defa)

0 Üye ve 2 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimiçi Solplatform

  • Site Sorumlusu
  • Yönetici
  • *****
  • İleti: 310
    • Profili Görüntüle
NAZIM HİKMETSİZ BİR 3 HAZİRAN DAHA
« : 02 Haziran 2014, 23:34:28 »



Taranta-Babu'ya 1.mektup

Babasının yirmi beşinci kızı
benim üçüncü karım,
gözlerim, dudaklarım
                            TARANTA - BABU.
Sana bu
           mektubu
içine yüreğimden başka bir şey komadan
yolluyorum
             Roma'dan.
Bana darılma sakın
şehirlerin şehrinden sana gönderecek
kendi yüreğimden daha akla yakın
                                           bir hediye
                                                 bulamadım
                                                                 diye.

TARANTA - BABU;
onuncu gecemdir ki bu
başımı gümüş yaldızlı kitaplara sokuyorum
okuyorum
         doğuşunu
                 Roma'nın.
Önde sıska dişi bir kurt
arkada tombul ve çıplak
                   REMÜS'le ROMİLÜS
dolaşıyorlar içinde odamın.

Ağlama TARANTA - BABU..
Bu ROMİLÜS
UAL - UAL çarşısında
                              güpegündüz
senin o incir memeli kız kardeşini
                                             altına alan
mavi boncuk tüccarı Sinyor ROMİLÜS
                                                              değil
                      ilk Romalı, kral ROMİLÜS...
 
Dalgalar
          birbirlerini devire devire,
Dalgalar
          döverdi Korsika kıyılarını
haykırdıkça açık denizlere
Antium yamaçlarından, o...
Ve yıldırımları tutup saçlarından, o,
çalardı yere
ne zaman
         göğe kaldırsa elini.
Sanki babası boksör Karnera'ydı,
anası başbakan

REMÜS ve ROMİLÜS...
İkizleri Silvia'nın...
Venüs'ünün torunları...
Bakılmadan
          gözlerinin
                      yaşına,
karanlık bir gece, bir dağ başına
fırlatıp
         attılar onları..
Ne
alınlarında defne,
         ne bacaklarında donları...
Ve daha o zaman
Habeşistan'a yeşil boya
                           vurulmadığı için
ve BANKA di ROMA
         daha kurulmadığı için,
ROMİLÜS'le REMÜS
bir sabah erken
dağda düşünürlerken:
— «Şimdi biz
                ne haltederiz,
                               diye, burada?»

Rastladılar yavrulu bir dişi kurda.
Yavruları vurdular.
Ana kurdun sütüyle
        karınlarını bir temiz doyurdular.
Sonra gidip
        Roma'yı kurdular.
Kurdular ama
        iki adama
                dar geldi Roma.
Ve bir akşam
bilmeden geçti diye
                    şehrin sınır taşını,
çekince kopardı ROMİLÜS
                       kardeşi REMÜS'ün başını...

İşte böyle TARANTA - BABU..
Gümüş yaldızlı kitaplarda yazılı bu:
temelinde Roma'nın
       dişi kurt sütüyle dolu kovalar
       ve bir avuç kardeş kanı var...


Taranta-Babu'ya 2.mektup

Boynunda mavi maymun dişinden
                            üç dizi gerdanlık taşıyan,
kırmızı tüylü bir kuş gibi göğün altında
ve bir akarsu gibi yerin üstünde yaşıyan,
sözleri sözlerimin
                     gözleri gözlerimin bakır aynası,
üçüncü kızımın
                     ve beşinci oğlumun anası
                                           TARANTA - BABU!..
Aylardır
kalmadı çalmadığım kapı.
Sokak sokak
               yapı yapı
                            adım adım
Roma'da
               Roma'yı aradım!..
Burda artık
büyük ustalar mermeri ipekli bir kumaş gibi
                                                        kesmiyor;
Floransa'dan rüzgâr esmiyor!.
Ne Dante Aligeri'den şarkılar,
ne Beatriçi'nin nakışlı yüzü var,
ne Leonardo da Vinçi'nin öpülesi eli!..
Mikel Ancelo
     müzelerde prangalı bir kürek mahkûmudur.
Ve sapsarı boynundan
     bir katedral duvarına asmışlar Rafael'i!.
Roma'nın büyük
                     Roma'nın geniş caddelerinde bugün;
dayamış sırtını beton-arme bankalara,
çifte başlı bir balta gibi duran
                                yalnız bir kara
                                     yalnız bir kanlı gölge var:
Her adımında bir
                           esir
                               başı vuran,
her adımında bir mezar
                                     açıp
                                          geçen
                                                  SEZAR!..

Roma!
Kovadis Roma?
diye sorma!
Bizim oraların güneşi gibi aydın
                                         ve ortada bu!
Sus TARANTA - BABU!
Sevgiyle
            saygıyla,
gülerek
            haykırarak
sus!..
Dinle bak:
zincirlerini kırıyor
Roma'nın varoşlarında SPARTAKUS!..


Taranta-Babu'ya 3.mektup

Papa XI'inci Pi'yi gördüm Taranta - Babu;
bizim kabilenin
          büyük sihirbazı neyse
                                 burada o da, bu..
Yalnız,
bizim sihirbaz,
üç başlı mavi şeytanı
            Harar dağları ardına kovmak için
                                                      para almaz.
Kurbanlık yaban eşekleriyle
                                    yılda iki yük fildişi yığını
kapatır onun
                 bütçe açığını.
Oysaki, Sa sentete
                             Papa
bütçesini yaban eşekleriyle kapa-
                                                      -tamaz..
Adamcağızın
kara cübbeleri altın işleme haçlı elçileri
ve kısa donları ponponlu askerleri var.
O, onların
          onlar onun
                      eline bakıyorlar.

Papa XI'inci Pi'yi gördüm Taranta - Babu!
Korporatif bir heyecanla dudaklarını satan
ve yarım lirete yarım saat yatan
cennet İtalya'nın hür vatandaşlarından bir kadın,
Papa bağışlasın diye günahını etin
yarısını verip yarım liretin
satın almış da bir resmini hazretin
başucunda asmıştı bir yere.
Baktım:
ne Azizlerden Jorj'a benziyor
                                          ne Sen Piyer'e.
Onların altın gözlükleri yok
taranmamış
           yağlı uzun sakalları vardı...
Bunun
           taranmamış yağlı uzun
                                           sakalı yok,
fakat altın gözlükleri var.

Papa XI'inci Pi'yi gördüm TARANTA - BABU!
XI'inci Pi
yumuşak tüylü kara koyunlar otlatan
                                                  bir çoban
                                                             gibi
taçlı ve taçsız kralların otlağında
                                        ruhları otlatıyor.
XI'inci Pi
        ki
        bir ahırda babasız doğanın vekilidir,
Meryem'e yakın olmak için
nefsi nefisine edip işkence
                                    her gece
mermer sütunlu bir sarayda yatıyor.




Taranta-Babu'ya 4.mektup

İtalya'nın
nakışlarında güneşler oynaşan ipekli şalları,
Pompei yollarında kara katırlarının nalları,
boyalı kutusunda Verdi'nin yüreği atan
                                                        laternası
ve âlâ düdük makarnası
                                     kadar
faşizmi de meşhuuurdur
                     Taranta - Babu.
İtalya'da faşizm
Emilialı büyük toprak kontlarının asâlarından
ve Romalı bankerlerin demir kasalarından
                                                      geçip
İL DUÇE'nin dazlak kafasında dank demiş
                                bir nuuurdur
                                     Taranta - Babu..
Bu
   nur
yarın
inecektir üstüne
Habeş ovalarında mezarların.


Taranta-Babu'ya 5.mektup

Görmek
işitmek
duymak
düşünmek
ve konuşmak
koşmak alabildiğine
başı dolu
başı boş
koşmak...
Hehehey TARANTA-BABU
hehehey,
yaşamak ne güzel şey
anasını sattığımın
yaşamak ne güzel şey...
Düşün beni
kollarım, senin üç çocuk doğurmuş
geniş kalçalarındayken…
Düşün sıcak…
Düşün kara bir taşa damlayan
çırılçıplak
bir su sesini...
İstediğin yemişin
rengini, etini, adını düşün...
Gözdeki tadını düşün
kıpkırmızı güneşin
yemyeşil otun
ve koskocaman
masmavi bir çiçek gibi açan
ay ışığının…

Düşün TARANTA-BABU!
İnsanoğlunun yüreği
kafası
kolu
yedi kat yerin altından
çekip çıkarıp
öyle ateş gözlü çelik allahlar yaratmış ki
kara toprağı bir yumrukta serebilir,
yılda bir veren nar
bin verebilir.
Ve dünya öyle büyük,
öyle güzel
öyle sonsuz ki deniz kıyıları
her gece hepimiz
yan yana uzanıp yaldızlı kumlara
yıldızlı suların
türküsünü dinleyebiliriz...

Yaşamak ne güzel şey
TARANTA-BABU
yaşamak ne güzel şey…
Anlayarak bir usta kitap gibi
bir sevda şarkısı gibi duyup
bir çocuk gibi şaşarak
YAŞAMAK...
Yaşamak:
birer birer
ve hep beraber
ipekli bir kumaş dokur gibi...
Hep bir ağızdan
sevinçli bir destan
okur gibi
YAŞAMAK...
. . . . .
. . . . . . . . .

YAŞAMAK...
Ne acayip iştir ki
bu ne mene gidiştir ki TARANTA-BABU,
bugün bu
"bu inanılmayacak kadar güzel"
bu anlatılamayacak kadar sevinçli şey:
böyle zon
bu kadar
dar
böyle kanlı
bu denli kepaze..




Taranta-Babu'ya 6.mektup

        Buranın yazıcıları üçe bölünmüş TARANTA - BABU.
        Bir çeşitleri var: yalnız iç gömleğine değil, ipekli bir mendile benziyen yüreğinin kenarına da altı dişli taç işleten Danunçio gibi; zıpır Marinetti ve dinamitçi Nobel'in mükâfatıyla İl Duçe'nin yumruğundan gayrı her şeyden kuşkulanan Pirandello gibi.
        Bunlar, faşist edebiyatının dâhileri soyundan TARANTA - BABU.
        Bunlar, allahlar gibi konuşur, anlaşılmıyacak kadar karanlıklarla dolu, ulaşılamıyacak kadar yüksek ve dibi bulunamıyacak kadar derin yazarlar. Fakat yine bunların senin gibi karınları ağrır. Benim gibi karınları acıkır. Yaşayışları, ya Milanolu bir yünlü kumaşlar fabrikatörününki gibidir, ya geniş topraklarında traktör işleten eski bir prens hanedanının reisi gibi.
        Bunlar, faşist edebiyatının dâhileri soyundandırlar TARANTA - BABU.
        Ve bunlar, bizim oralardaki altın külçelerinin kara toprağın altından güneş parçalar gibi çıkartılıp Banka Komerçiale'nin çelik depolarına getirilmesi için; harbin yaratıcı dinamik bir kuvvet; sapsarı bir çölde boynunun damarı kesilerek ölmenin, İtalya'nın Akdeniz suyu gibi masmavi göğünün altında ebediyen yaşamak demek olduğunu edebiyatlaştırmışlardır.
        Ben, üç nehirle ayrılmış üç toprak parçası gibi üçe bölünen İtalyan yazıcılarının bu dâhiler soyuyla yalnız kitaplarının satırlarında konuştum ve yüzlerini, yalnız gazetelere basılan rötuşlu fotoğraflarından tanırım.
        İtalyan yazıcılar dünyasının ikinci çeşidine gelince, bunlardan bir iki örnekle karşılıklı oturup konuşmuşumdur. Ve benim Afrika gecesinin ılıklığını taşıyan ellerim, onların, pırıltısı yaldızlı Meryem Ana tasvirleri önüne dikilen ince mumlar gibi sarı ve soğuk parmaklarına dokundu. Hele içlerinde bir tanesi vardı ki, TARANTA - BABU, gözleri, bir yaz günü güneşin ışığına ve sıcaklığına dayanamayıp kudurduktan sonra, sıra dağlardaki küçük mağaranın ıslak karanlığında ölen köpeğin, gözlerine benzerdi.
        Bu, bir şairdi, bir romancıydı, bir mütefekkirdi Taranta - Babu. Fakat her şeyden önce, zavallı bir kokainomandı. Onunla arkadaşlarına yarı lokanta ve yarı meyhanemsi bir yerde rastlıyordum. Bağıra çağıra konuşurlardı. Kavga ederlerdi. Hattâ bir gece, «İSA mı daha mistiktir? Konfüçyus mu daha mistik?» diye aralarında çıkan bir yüksek, bir derin, bir ilmî münakaşada, bir genç, benimkinin kafasında bir şarap şişesi kırdıydı.
        Faşist miydi? Tam değil. Demokrat mıydı? Tam değil. Tam değil. Kafası da, kokainle harap olmuş uzviyeti gibi yarımdı. Onda tam olan bir şey vardı TARANTA - BABU, şaşkın zavallı ve kökü kurumuş bir ağaç gibi, mütereddî bir insan soyunun örneği olması. Faşizme düşman geçinmiş. Sonra günün birinde el altından mahalle faşyosuna istida vermek istediği duyuldu.
        Bunun doğru olup olmadığını bilmiyorum. Fakat kendini dünyanın mihveri sanan bir deli her şey yapabilir. Ve o böyle bir deliydi.
        İtalyan faşizminin bu ikinci çeşit yazıcılarının ne yazdıklarını sana anlatabilmek için, onun bir şiirini buraya geçiriyorum.
        Bu şiir, o yarı lokanta yarı meyhanemsi yerdeki toplantılardan birinde okundu. O gece hepsi ordaydılar. Yaşlı bir romancının şerefine bir ziyafet veriliyordu. Benimki birdenbire ayağa kalktı. Sarhoştu. Ağzının açılıp kapanışlarını bile kullanamıyordu. Ortaya doğru bir iki adım attı:
        — Size, dedi, son kitabımdan, aklıma şöyle geliveren bir yazımı okuyacağım.
        Ve elleriyle havada geniş çizgiler çizerek şu şiiri okumağa başladı:

KÖR OLMAK..

Kör olmak ne iyi şeydir,
ne güzeldir sevmek karanlığı.
Ne yalın bir kılıç gibi bir ışık
ne renklerin ağırlığı
ve ne şekillerin kalabalığı..
Ne güzeldir sevmek karanlığı..

Kör olmak ne iyi şeydir.
Kapalı gözleriniz
                 çevrili içinize,
kıyısında oturup bakarsınız
içinizde dalgalanan denize.
Kapalı gözleriniz çevrili içinize..

Kör olmak ne iyi şeydir.
Körlerdir ki yalnız
             kendi yürekleriyle baş başa kalırlar.
Ne kimseye kendi gözlerinden verirler
ne kimsenin gözlerinden alırlar.
Körlerdir ki yalnız
             kendi yürekleriyle baş başa kalırlar.

Ne güzeldir sevmek karanlığı.
Karanlık allah gibidir ve tek başınadır.
Karanlık ölüm gibidir
                         rengi yok
                                ahengi yok
                                      dengi yoktur karanlığın.

Dağıtın yanınızdan sopalarınızla
karanlığın peygamberleri, körler,
                                                  kalabalığı..
Kör olmak ne iyi şeydir
ve ne güzeldir sevmek karanlığı..

Şiir bitti. Alkışladılar. O, saatlerce çalışıp beyaz bir duvarı renkli resimlerle doldurmuş bir nakkaş yorgunluğuyla, sallanarak yerine döndü. Tam benim yanımdaki masada, şerefine ziyafet verilen yaşlı romancıyla modellerini baştan çıkarmaktan resim yapmağa vakit bulamıyan bir ressam oturuyordu. Ressam, şiir biter bitmez, romancının kulağına eğildi, alaycı bir sesle:
        — Nasıl buldunuz? dedi. Onun, bu şiiri bir Fransız şairinden aşırdığını söylüyorlar.
        Romancı birdenbire cevap vermedi, düşündü. Sonra:
        — Bu şiiri okuyan delikanlı sizin en yakın dostunuzmuş, diye duydum, dedi.
        Ressam güldü:
        — Dostluk, diye cevap verdi, kabzasına birbirine düşman iki elin yapıştığı bir bıçağa benzer.
        Ne yalan söyliyeyim, Taranta - Babu, ben, bu dostluk tarifini anlamadım. Bu, yalnız Faşist İtalya'da mı böyledir, yoksa bütün Avrupa...


Taranta-Babu'ya 7.mektup

Bilirim
beş altıyı geçmez
senin kafanın raflarında dizili
kapalı şişeler gibi sorgular...
Sen ki kapkara cahilsin
herhangi bir
            hukuku düvel profesörü kadar..
Buna rağmen
sana sorsam
desem ki ben:
— «Keçilerimizin
       kıvırcık uzun
                       tüyleri dökülüp,
       iki başlı memelerinden
       iki kol ışık gibi akan
                                     sütleri kesilirse;
       ve portakallarımız,
       sönen birer güneş yavrusu gibi dallarında kuruyup,
       kemik ayaklarıyla kıtlık,
       yerli bir kral gibi geçerse toprağımızdan,
                                                       sen ne yaparsın?»
Bana dersin ki sen:
— «İlk ışıklarla ağarmağa başlıyan
       yıldızlı bir gece gibi
                    damla damla kaybederim boyamı,
                                       damla damla solarım...»
Bana dersin ki sen:
— «Bir Afrika kadınına bu sorulur mu hiç?
       Kıtlık ölümdür bizim için
                                bolluk sevinç...»

Fakat ne hikmettir ki TARANTA - BABU
büsbütün tersine burda bu!.
Bir öyle şaşılası
                          dünya ki burası,
bollukla ölüyor,
kıtlıkla yaşıyor.
Varoşlarda hasta, aç kurtlar gibi
                                                 insanlar dolaşıyor
ambarlar kilitli
ambarlar buğdayla dolu..
Tezgâhlar
ipekli kumaşla dokuyabilir
                    topraktan güneşe kadar giden yolu.
İnsanlar yalnayak
                              insanlar çıplak...
Bir öyle şaşılası
                          dünya ki burası,
balıklar kahve içerken
çocuklar süt bulamıyor.
İnsanları sözle besliyorlar,
domuzları patatesle...


Taranta - Babu'ya 8. Mektup

Mussolini çok konuşuyor TARANTA - BABU!
Tek başına
      yapayalnız
              karanlıklara
bırakılmış bir çocuk gibi
                                  bağıra bağıra
kendi sesiyle uyanarak,
korkuyla tutuşup
               korkuyla yanarak
durup dinlenmeden konuşuyor.
Mussolini çok konuşuyor TARANTA - BABU
çok korktuğu için
               çok konuşuyor!.


Taranta - Babu'ya 9. Mektup

Bugün aklıma
      yazısız ve çizgisiz
                 bir resim geldi, Taranta - Babu!
Ve benim, birdenbire
                                 yüzünü değil,
                                                      gözünü değil,
senin sesini göresim geldi, Taranta - Babu;
«Mavi Nil» gibi serin,
yaralı bir kaplan gözü gibi derin
                                                     sesini senin!

 

MARKONİ, İL DUÇE'NİN
SADIK NEFERİ...


Ben,şefim Mussolini'nin
emrine amadeyim,» demiştir. Markoni, ilk tecrübeleri
muvaffakiyetle neticelenen, Habeşistan'da
tatbik edilecek olan bir ölüm ışığı
bulmuştur. Bu ışık....

 
Havalara sesleri
başı boş
             mavi kanatlı kuşlar gibi salan
ve havalardan en güzel şarkıları
olgun yemişler gibi toplayan elleri, ONUN,
    yaparak
            kulluğunu kara gömlekli Benito'nun,
            boyanacak dirseklerine kadar
                                      kardeşlerimin kanıyla.
Ve Habeş ovalarında öldürecek
                            büyük bilgin Markoni'yi,
Banka Komerçiale'de aksiyoner
                    mülti milyoner
                             Kont Markoni.




Taranta - Babu'ya 10. Mektup

......İtalyan kuvvetlerinin Habeşistan'da
harekete geçmeleri için yağmur mevsiminin
bitmesi ve baharın gelmesi bekleniyor...


Ne tuhaf şey Taranta - Babu;
bizi kendi topraklarımızda öldürmek için
kendi topraklarımızın
                      baharını bekliyorlar.
Ne tuhaf şey Taranta - Babu;
belki bu yıl Afrika'da
yağmurların dinişi,
renklerin, kokuların
gökten yere bir şarkı gibi inişi
ve güneşin altında ıslak toprağımızın
derisi tunç yaldızlı Galla'lı bir kadın gibi gerinişi,
bize senin
                memelerin
                              gibi tatlı yemişlerle beraber
                              ölümü getirecek.
Ne tuhaf şey Taranta - Babu!
Kapımızdan içeri ölüm
kolonyal şapkasına
               bir bahar çiçeği takıp girecek...



Taranta - Babu'ya 11. Mektup

Bu gece
İl Duçe
binerek bir kır ata
aedromda söyledi söylev
                                   500 pilota..
Söylevi bitti.
Onlar yarın
                   Afrika'ya gidecekler;
O bu gece
sarayında salçalı makarna yemeye gitti...


Taranta - Babu'ya 12. Mektup

Geliyorlar Taranta - Babu,
seni öldürmeye geliyorlar.
Karnını deşip
                barsaklarının
kumun üstünde aç yılanlar gibi kıvrandıklarını
                                            görmeye geliyorlar.
Seni öldürmeğe geliyorlar Taranta - Babu,
seni
      ve keçilerini.
Oysa ki, ne onlar seni tanır
                      ne onları sen..
Ve ne keçilerin atlamıştır
                             onların çitlerinden.

Geliyorlar Taranta - Babu.
Kimi Napoli'den
           Tirol'den kimi.
Kimi doyulmamış bir bakıştan
                       yumuşak
                                    ve sıcak
                                            bir elden kimi...
Onları ordu ordu
                  tabur tabur
                                 bölük bölük
fakat teker teker
    düğüne götürür gibi
üç denizden aşırıp
            ölüme getirdi gemiler..

Geliyorlar Taranta - Babu,
geliyorlar içinden bir yangın alevinin.
Ve bayraklarını dikip
                     samandan damına
                                              senin toprak evinin,
gelenler
          geri dönseler bile eğer,
kanlı kesik sağ kolunu Somali'de bırakan
                                     Torinolu tornacı artık
çelik çubukları ipek gibi öremeyecek...
Ve kör gözleriyle bir daha
                       Sicilyalı balıkçı
denizlerin ışığını göremeyecek.

Geliyorlar Taranta - Babu.
Bu ölmeye ve öldürmeye gönderilenler
kanlı sargılarına birer birer
                teneke haçlar takıp döndükleri gün,
büyük ve âdil Roma'da
            hisse senetleriyle aksiyonlar yükselecek,
ve gidenlerin ardından
yeni efendilerimiz
                 ölülerimizi soymaya gelecek...




Taranta - Babu'ya 13. Mektup

Sana bu
           mektubu
             Lefke'den. Yolluyorum
O Lefke  ki Venedikliler'e Baronluk,Osmanlı'ya Kaza ,İngiliz'e Nahiye merkezi olmuş.O şehir ki  Karpatların cevizini,  Mezopotamya'nın hurmasını ve Portakal çiçeğini  ayni yerde buluşturmuş.
O Lefke ki taşını ,toprağını, suyunu hep şeherlere  göndermiş ama sonunda yalnız kalmış ,unutulmuş.
Başlamak isterdim  dağlarımın ,
    Ada çayı kokan havasından ,
            Yasemin tüten sokaklarından ,oksijen deposu  havasından
Dağlarımın ayrellisinden ,orkidelerinden
        Ama şimdi hepsi tehdit altında Taranta Babu
Dağlarımı kemirenler  var,
      Havamızı zehirleyenler ,
Ağaçlarımızı kömür yapanlar  suyuma  mikrop  katanlar var Taranta Babu.
Beşparmakları bilir misin Taranta Babu
Yüzyıllara direnen   o dağları.
 Ne rüzgarların  , ne depremlerin  dize getiremediği  kekik kokan çam kokan beşparmakları .
       İşte o dağlar şimdi delik deşik. Oyuk oyuk .Bir tarafları eksik .Bir tarafları parça parça. Paramparça.
Şimdi betondan  Evler ,Asfalttan  yollar yapıyor içine de bu dağları tepeleri koyuyoruz
Nasıl olur deme gel bir gör dağın önce sağ gözünü, sonra solunu oyuyor  sonra da başını koparıp yolların altına atıyoruz.
Taşocağı diyorlar bunlara Taranta Babu
Taşocağı …
Çok adam var buralarda  .Öfkeli ,  bol para kazanan
Doğaya küs.
Çok bunlar hemde pek çok.
 Kapatmak lazım ama korkuyorlar .
Kapatması gerekenlerde korkuyorlar .
Bunun içinde taşlar arasında  gezmekten başka iş yapmıyorlar .
O tozlu topraklı yollarında .Ağaç yok, çiçek yok .Kuş yok .Böcek yok.
 
Bir tek  korkunç ses çıkaran makineler dağlardan aşağı düşen taşlar,
 
Taşlarla beraber adamlar  , toz duman var.
 
Bir de oy var Taranta Babu çok para ve çok oy .
 
Eskiden çok  güzeldi buralar;  çünkü dağ dağa, tepe de tepeye benzerdi .
 
Şimdi ne dağım dağ , ne tepem tepe gibi.
 
         Kapatmak lazım korkuyorlar. Oyalıyor .
 
Etrafında dolaşıyor
 
          Birşey yapamıyorlar.
 
Birileri var buraları  kiraya vermiş ,
 
          Birilerine sormadan  tanıdıkları birilerine
 
Ustaları var bunların Taranta Babu bunları görmeyen, görüp de görmezden gelen.
 
 
Burada ağaçlar kesiliyor o dünyanın akciğerleri olan ağaçlar Taranta Babu
 
       O meyvesinden gölgesinden faydalandığımız
 
                Dünyanın binbir türlü canlısına yuva olan ağaçlar.
 
               Durdurmaya çalışanlar var ama .
 
      Müdür var kimseyi dinlemeyen gözünü kapatıp görmezden gelen.
 
Oda seviyormuş ağaçları diyorlar.
 
       Ama kömüre  dönen ağaçları .
 
 
Bir müdür ki kaplumbağa yuvalarının üzerine beton koyan  ,dağlarımızı tepelerimizi
 
    kendininmiş gibi dağıtan.
 
              Almak lazım bunları, atmak lazım oralardan…
             
Ustaları var bunların Taranta Babu bunları görmeyen,
 
          Görüp de görmezden gelen.
 
 
Siyah duman  var buralarda
 
Havada siyah dumanlar Taranta Babu .Çok hem de pek çok.
 
Filtre takmak gerek. Takmıyorlar.
 
Taktıramıyor.Oyalıyor .Etrafından dolaşıyorlar.
 
Korkuyorlar.Taranta Babu .Çok korkuyorlar.
 
      Korktukları içinde çok konuşuyorlar.
 
         Konuşan kaybedermiş .
Kaybediyorlar.
 
Deniz  simsiyah.İçi siyah dışı siyah Taranta Babu . Nijer ,Robben ve Dassen'deki gibi.
 
Hiç gördün mü havaya zehir atanı .Hiroşima'dakine benzeyen,
 
     Çernobil gibi kokanı…
 
 Hiç gördün mü siyah siyah dumanlar atanı
 
   Sonra da bu siyah dumanlarla doğayı insanı boğanı
 
          Ama insanı değil dumanı atanı koruyanı.
 
Sakın sanma senin aşını pişirdiğin siyah kazanından çıkan siyah duman gibi olduğunu.
 
     Bu duman çok daha büyük Taranta Babu ,
 
O  kadar büyük ki Nagasaki'den daha büyük.
 
Çocuklar ölüyor buralarda  anne babalar 
 
    Yavaş yavaş
 
Anlamıyorlar neden öldüklerini.
 
Ceza vermeli  diyor birileri.
 
Ceza yok  ,ödeyen yok.
 
Kara dumanlar  devam ediyor.Korkmuyorlar.
 
Korkutması gerekenler  ortadan kayboluyorlar.
 
   Korkuyorlar.
 
Etrafında dolaşıyorlar.Dolaştıkça daha çok korkuyorlar.
 
   Korktukları içinde çok konuşuyorlar
 
      Konuşan kaybeder demişler.
 
Kaybediyorlar …
 
    Kim izin veriyor buna Taranta Babu
 
      Yasalar var burada, ceza veren ama verilmeyen, versede görünmeyen.
 
 Yasalar var burada bu siyah dumanı atanı durduran ama  durduramayan .
 
Neden biliyor musun Taranta Babu çünkü onların da çok paraları var .
 
           Çünkü kirlet demişler kendine.
 
                   Kirlet havayı taşı toprağı bize de bol para ver demişler .
 
Ustaları var bunların Taranta Babu gören ama görmezden gelen.
 
                Usta herşeyi bildiğini sanıyor
 
      Her şeyi bildiğini sanarak konuşuyor
 
 Dağları tepeleri kendinin sanarak konuşuyor.
 
      İstediğini kesip ,istediğini dikeceğini sanarak konuşuyor.
 
    Çok korktuğu için çok konuşuyor
 
   Konuştukça kaybediyor.
 
Bunlar,
 
CMC yi,Fugasay'ı,Gamini'yi ,Kargı Çayı'nı, Sierra Leoney'i, Burkina Faso,
 
 Yıldız Dağlarını,
 
      Bey Dağlarını bilmez bunlar ama bilir gibi konuşuyorlar.
 
Okumamışlardır Rachel Carsonun Sesiz Baharını ya da bilmez  Josef Letmannı
 
      Duymamıştır  Park yiyen robotu yada REC’ i
 
 Hiç rastlamamıştır biryerlerde 2070 yılında yazılan mektuba
 
     Şeytan Çamurunu duymamıştır yada  Paskalya Adası'nın hikayesini.
 
 Bilmez Galangatti'yi ,Kükürt kokusunu ,yada Mavrovuni'yi.
 
Bilmezler ama bilir gibi konuşuyorlar.
 
    Korkuyorlar Taranta Babu
 
    Çok korktukları için çok konuşuyorlar.
 
 Konuştukça kaybediyorlar.
 
     Ustadır bunlar,
 
Bunlar, herşeyi bilen. Samuel’ in  Moronu gibidir .Lan diyorlar, kapılardan komutanlar gibi giriyor .Kibirlerine tutsak oluyor ,küsüyorlar.
 
 
Fakat bunlarda senin gibi Ekmek yiyip su içiyorlar.Hasta oluyor ve  ölüyorlar.Hitler gibi ,Musollini gibi,Stalin ,Mao ve Troçki gibi .

Bunlar, Marine Le Pen, Aleksandr Muziçko , Volen Siderov soyundandırlar TARANTA – BABU
 
Bu müdürlerle ustalarla olmaz diyorlar  Taranta Babu.Değiştirmek gerek Dinlemiyorlar.
Bırakmaları gerek.Bırakmıyorlar.
 
Ne tuhaf şey Taranta - Babu;
Bizi bize ait topraklarımızda korkutmak yok etmek için
Geliyorlar.
Kendi topraklarımızın
Taşını  toprağını kendilerinmiş gibi almak için geliyorlar
 
 
Geliyorlar Taranta - Babu,
        Seni öldürmeğe geliyorlar.
                 Başını ezip ,havanı kesip
 
Toprağına zehir katmaya geliyorlar.
 
Söz verenler sözünde durmuyor.
      Herkes kendini kurtarmaya çalışıyor.
Halbuki tek başına kurtuluş yok diyor Bertold Brecht
       Ya hep birlikte ya hiçbirimiz
Duymuyorlar.
 
Yalnızca çok bildikleri için çok konuşuyorlar.
Usta çok konuşuyor TARANTA - BABU!
Tek başına
      yapayalnız
              karanlıklara
bırakılmış bir çocuk gibi
                                  bağıra bağıra
kendi sesiyle uyanarak,
korkuyla tutuşup
               korkuyla yanarak
durup dinlenmeden konuşuyor.
usta  çok konuşuyor TARANTA - BABU
çok korktuğu için
               çok konuşuyor!.
Konuşan kaybeder diyorlar
 
Kaybediyorlar.




http://www.solplatform.biz/index.php?topic=978.0
« Son Düzenleme: 02 Haziran 2017, 12:43:44 Gönderen: Solplatform5 »

Çevrimdışı veda

  • İleti: 2889
    • Profili Görüntüle
Ynt: NAZIM HİKMETSİZ BİR 3 HAZİRAN DAHA
« Yanıtla #1 : 02 Haziran 2014, 23:55:33 »
Bugün ustanın sonsuzluğa varışının 51 yıldönümü.
Her 3 Haziran'da  ben bir kırmızı Gül'ü ustanın anısına Marmara'nın sularına bırakır ve Hasan Hüseyin Korkmazgilin Ustanın güneşe gidişi dolayısıyla yazdığı şiiri( ki bu şiir gurup yorumca seslendirilmiş ve devrimci gönüllerde taht kurmuştur,bu nedenle buradan gurup yoruma teşekkür ederim) kendimce mırıldanırım.

«uyarına gelirse
       tepemde bir de çınar»
             demişti on yıl önce
demek ki on yıl sonra
demek ki sabah sabah
demek ki «manda gönü»
demek ki «şile bezi»
demek ki «yeşil biber»
bir de memet'in yüzü
bir de güzel istanbul
bir de «saman sarısı»
bir de özlem kırmızısı
demek ki göçtü usta
kaldı yürek sızısı
             
 

yıllar var ki ter içinde
       taşıdım ben bu yükü
bıraktım acının alkışlarına
                      3 haziran '63'ü

bir kırmızı gül dalı 
                    şimdi uzakta
bir kırmızı gül dalı
                    iğilmiş üzerine
yatıyor oralarda
bir eski gömütlükte
       yatıyor usta
bir kırmızı gül dalı
              iğilmiş üzerine
okşar yanan alnını
bir kırmızı gül dalı 
                      nâzım ustanın
 
Nazım Usta herseyden önce tüm dünya proletaryasının ve ezilen halkların şairiydi.
Onun asıl kimliği Komünist olmasıydı.

O Mustafa SUPHİLERİN kurduğu TKP nin yaşamının sonuna kadar Yılmaz bir savaşçısıydı!
O aynı zamanda benim memleketim tüm YERYÜZÜDÜR ,YERYÜZÜ ile örtün üzerimi diyecek kadarda ENTERNASYONALİZME inanıyordu.

Beni en çok etkileyen şiiri belkide bugünleri resmeden Taranta Babuya Mektuplardır.
Yazımı bu şiirden bir bölümle noktalıyorum.

Söz verenler sözünde durmuyor.
      Herkes kendini kurtarmaya çalışıyor.
Halbuki tek başına kurtuluş yok diyor Bertold Brecht
       Ya hep birlikte ya hiçbirimiz
Duymuyorlar.
 
Yalnızca çok bildikleri için çok konuşuyorlar.
Usta çok konuşuyor TARANTA - BABU!
Tek başına
      yapayalnız
              karanlıklara
bırakılmış bir çocuk gibi
                                  bağıra bağıra
kendi sesiyle uyanarak,
korkuyla tutuşup
               korkuyla yanarak
durup dinlenmeden konuşuyor.
usta  çok konuşuyor TARANTA - BABU
çok korktuğu için
               çok konuşuyor!.
Konuşan kaybeder diyorlar

Kaybediyorlar
Yeryüzüne tohum gibi saçmışım ölülerimi, kimi odesada yatar, kimi prag\'da, istanbul\'da kimi.
En sevdiğim memleket yeryüzüdür, sıram gelince yeryüzüyle örtün üzerimi...NAZIM HİKMET

Çevrimiçi Solplatform

  • Site Sorumlusu
  • Yönetici
  • *****
  • İleti: 310
    • Profili Görüntüle
Ynt: NAZIM HİKMETSİZ BİR 3 HAZİRAN DAHA
« Yanıtla #2 : 02 Haziran 2015, 21:48:52 »
"Lenin’i görmedim nöbetini tuttum tabutunun başında 924’te
961’de ziyaret ettim anıt kabri kitaplarıdır

partimden koparmağa yeltendiler beni
sökmedi
yıkılan putların altında da ezilmedim"
11.9.1961 – Doğu Berlin



operaya gittim
çoğunluk gidemiyor adını bile duymamış operanın
çoğunluğun gittiği kimi yerlere de ben gitmedim 21’den beri
camiye kiliseye tapınağa havraya büyücüye
11.9.1961 – Doğu Berlin



bir de harbe girmedim
sığınaklara da inmedim gece yarıları
yollara da düşmedim pike yapan uçakların altında
ama sevdalandım altmışıma yakın
sözün kısası yoldaşlar
bugün Berlin’de kederden gebermekte olsam da
insanca yaşadım diyebilirim
11.9.1961 – Doğu Berlin



"Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne
allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar
oynasınlar türküler söyliyerek yıldızların arasında
dünyayı çocuklara verelim
kocaman bir elma gibi verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi
hiç değilse bir günlüğüne doysunlar
bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı
çocuklar dünyayı alacak elimizden
ölümsüz ağaçlar dikecekler "





ÇANKIRI CEZAEVİ


MOSKOVA'DA KARŞILANMASI

KOMÜNİST ŞAİR VE YAZAR USTAMIZ NAZIM HİKMET'i RESİM SANATI'na OLAN YAKINLIĞI ile de ANALIM




Nazım Hikmet, Çankırı Hapishanesi, 1940,karton üzerine pastel, 19 x 37 cm


Nazım Hikmet, Çankırı, Eylül 1940, tuval üzerine yağlıboya, 33 x 41 cm


Nazım Hikmet, Bursa Cezaevinde, 1946, kontrplak üzerine yağlıboya, 67 x 49 cm


Otoportre, İstanbul, 1939, Kâğıt üzerine pastel, 30 x 38 cm


Çankırı Hapishanesi, 1940, Karton üzerine pastel, 30 x 19 cm


Kalaycı Dükkanı, 1940, Karton üzerine pastel, 35 x 25 cm

HAZİRANDA ÖLMEK ZOR  
                                       
işten çıktım 
sokaktayım 
        elim yüzüm üstümbaşım gazete 
 

sokakta tank paleti 
sokakta düdük sesi 
sokakta tomson 
        sokağa çıkmak yasak 
 

sokaktayım 
gece leylâk 
       ve tomurcuk kokuyor 
yaralı bir şahin olmuş yüreğim 
uy anam anam 
haziranda ölmek zor! 
 

havada tüy 
havada kuş 
havada kuş soluğu kokusu 
hava leylâk 
       ve tomurcuk kokuyor 
ne anlar acılardan/güzel haziran 
ne anlar güzel bahar! 
kopuk bir kol sokakta 
              çırpınıp durur 
 

çalışmışım onbeş saat 
tükenmişim onbeş saat 
acıkmışım yorulmuşum uykusamışım 
anama sövmüş patron 
       ter döktüğüm gazetede 
sıkmışım dişlerimi 
ıslıkla söylemişim umutlarımı 
             susarak söylemişim 
sıcak bir ev özlemişim 
sıcak bir yemek 
ve sıcacık bir yatakta 
             unutturan öpücükler 
çıkmışım bir kavgadan 
                    vurmuşum sokaklara 
 

sokakta tank paleti 
sokakta düdük sesi 
sarı sarı yapraklarla birlikte sanki 
             dallarda insan iskeletleri 
 

asacaklar aydemir'i 
asacaklar gürcan'ı 
       belki başkalarını 
pis bir ota değmiş gibi sızlıyor genzim 
dökülüyor etlerim 
               sarı yapraklar gibi
 

asmak neyi kurtarır
       sarı sarı yaprakları kuru dallara?
yolunmuş yaprakları
kırılmış dallarıyla
               ne anlatır bir ağaç
hani rüzgâr
hani kuş
        hani nerde rüzgârlı kuş sesleri?

asılmak sorun değil
        asılmamak da değil
kimin kimi astığı
kimin kimi neden niçin astığı
               budur işte asıl sorun!
 

sevdim gelin morunu
sevdim şiir morunu
moru sevdim tomurcukta
moru sevdim memede
             ve öptüğüm dudakta
ama sevmedim, hayır
iğrendim insanoğlunun
        yağlı ipte sallanan morluğundan!

neden böyle acılıyım
neden böyle ağrılı
neden niçin bu sokaklar böyle boş
niçin neden bu evler böyle dolu?
sokaklarla solur evler
sokaklarla atar nabzı
                               kentlerin
sokaksız kent
kentsiz ülke
kahkahanın yanıbaşı gözyaşı
 

işten çıktım
elim yüzüm üstümbaşım gazete
karanlıkta akan bir su
        gibi vurdum kendimi caddelere
hava leylâk
              ve tomurcuk kokusu
havada köryoluna
havada suçsuz günahsız
                    gitme korkusu
ah desem
       eriyecek demirleri bu korkuluğun
oh desem
       tutuşacak soluğum

asmak neyi kurtarır
       öldürmek neyi
yaşatmaktır önemlisi
               güzel yaşatmak
abeceden geçirmek kıracın çekirgesini
       ekmeksiz yuvasız hekimsiz bırakmamak
 

ah yavrum
ah güzelim
canım benim / sevdiceğim
                     bitanem
kısa sürdü bu yolculuk
       n'eylersin ki sonu yok!
gece leylâk
              ve tomurcuk kokuyor
uy anam anam
haziranda ölmek zor!

nerdeyim ben
nerdeyim ben
       nerdeyim?
kimsiniz siz
kimsiniz siz
        kimsiniz?
ne söyler bu radyolar
gazeteler ne yazar
kim ölmüş uzaklarda
            göçen kim dünyamızdan?
 

asmak neyi kurtarır
       öldürmek neyi?
yolunmuş yaprakları
       ve kırılmış dallarıyla bir ağaç
              söyler hangi güzelliği?

kökü burda
        yüreğimde
yaprakları uzaklarda bir çınar
ıslık çala çala göçtü bir çınar
       göçtü memet diye diye
              şafak vakti bir çınar
           silkeledi kuşlarını
                         güneşlerini:
«oğlum sana sesleniyorum işitiyor musun, memet,
                                                                      memet!»

gece leylâk
       ve tomurcuk kokuyor
üstümbaşım elim yüzüm gazete
vurmuşum sokaklara
vurmuşum karanlığa
       uy anam anam
       haziranda ölmek zor!
 

bu acılar
bu ağrılar
              bu yürek
neyi kimden esirgiyor bu buz gibi sokaklar
bu ağaçlar niçin böyle yapraksız
bu geceler niçin böyle insansız
bu insanlar niçin böyle yarınsız
bu niçinler niçin böyle yanıtsız?

kim bu korku
        kim bu umut
ne adına
              kim için?
 

«uyarına gelirse
       tepemde bir de çınar»
             demişti on yıl önce
demek ki on yıl sonra
demek ki sabah sabah
demek ki «manda gönü»
demek ki «şile bezi»
demek ki «yeşil biber»
bir de memet'in yüzü
bir de güzel istanbul
bir de «saman sarısı»
bir de özlem kırmızısı
demek ki göçtü usta
kaldı yürek sızısı
              geride kalanlara
 

nerdeyim ben
        nerdeyim?
kimsiniz siz
        kimsiniz?
 

yıllar var ki ter içinde
       taşıdım ben bu yükü
bıraktım acının alkışlarına
                      3 haziran '63'ü

bir kırmızı gül dalı 
                    şimdi uzakta
bir kırmızı gül dalı
                    iğilmiş üzerine
yatıyor oralarda
bir eski gömütlükte
       yatıyor usta
bir kırmızı gül dalı
              iğilmiş üzerine
okşar yanan alnını
bir kırmızı gül dalı 
                      nâzım ustanın
 

gece leylâk
       ve tomurcuk kokuyor
bir basın işçisiyim
elim yüzüm üstümbaşım gazete
geçsem de gölgesinden tankların tomsonların
              şuramda bir çalıkuşu ötüyor
uy anam anam
haziranda ölmek zor!

   
Hasan Hüseyin











Çevrimdışı sıyrılıpgelen

  • İleti: 45
    • Profili Görüntüle
Ynt: NAZIM HİKMETSİZ BİR 3 HAZİRAN DAHA
« Yanıtla #3 : 03 Haziran 2015, 20:09:38 »
YATAR BURSA KALESİNDE

sevdalınız komünisttir,
on yıldan beri hapistir,
yatar bursa kalesinde.

hapis ammâ, zincirini kırmış yatar,
en âlâ mertebeye ermiş yatar,
yatar bursa kalesinde.

memleket toprağındadır kökü,
bedreddin gibi taşır yükü,
yatar bursa kalesinde.

yüreği delinip batmadan,
şarkısı tükenip bitmeden,
cennetini kaybetmeden,
yatar bursa kalesinde.

Nazım Hikmet

« Son Düzenleme: 03 Haziran 2015, 20:13:54 Gönderen: sıyrılıpgelen »

Çevrimiçi Solplatform

  • Site Sorumlusu
  • Yönetici
  • *****
  • İleti: 310
    • Profili Görüntüle
Ynt: NAZIM HİKMETSİZ BİR 3 HAZİRAN DAHA
« Yanıtla #4 : 02 Haziran 2016, 21:26:02 »


"SABAHIN SAHİBİ VARDIR , GÜN DAİMA BULUTTA KALMAZ ; HERHAL İLERDEDİR YAŞANACAK GÜNLERİN EN GÜZELLERİ..."


"KİTABIMIN KAHRAMANLARI PADİŞAHLAR , GENERALLER DEĞİL , KATİLLER ,MİLYARDERLER DEĞİL ; BENİM KİTABIMIN KAHRAMANLARI BÜTÜNÜYLE EMEKÇİLER OLACAK..."


"VATAN ,KURTULAMAMAKSA KARANLIĞINIZDAN BEN VATAN HAİNİYİM..."


Çevrimiçi Solplatform

  • Site Sorumlusu
  • Yönetici
  • *****
  • İleti: 310
    • Profili Görüntüle
Ynt: NAZIM HİKMETSİZ BİR 3 HAZİRAN DAHA
« Yanıtla #5 : 02 Haziran 2017, 23:43:59 »


Evet, vatan hainiyim, siz vatanperverseniz, siz yurtseverseniz, ben yurt
hainiyim, ben vatan hainiyim.
Vatan çiftliklerinizse,
kasalarınızın ve çek defterlerinizin içindekilerse vatan,
vatan, şose boylarında gebermekse açlıktan,
vatan, soğukta it gibi titremek ve sıtmadan kıvranmaksa yazın,
fabrikalarınızda al kanımızı içmekse vatan,
vatan tırnaklarıysa ağalarınızın,
vatan, mızraklı ilmühalse, vatan, polis copuysa,
ödeneklerinizse, maaşlarınızsa vatan,
vatan, Amerikan üsleri, Amerikan bombası, Amerikan donanması topuysa,
vatan, kurtulmamaksa kokmuş karanlığımızdan,
ben vatan hainiyim.
Yazın üç sütun üstüne kapkara haykıran puntolarla:
Nâzım Hikmet vatan hainliğine devam ediyor hâlâ.




"Ne devlet ne para,insanın emrinde dünya;belki yüz yıl sonra,olsun,mutlaka bu böyle olacak ama." İYİMSERLİK  adlı şiirinden -1957



"Topraktan,ateşten ve demirden hayatı yaratanların şairiyim ben."İKİ SERSERİ  adlı şiirinden -1930
« Son Düzenleme: 03 Haziran 2018, 16:38:44 Gönderen: Solplatform5 »

Çevrimiçi Solplatform5

  • Sorumlu
  • Yönetici
  • *****
  • İleti: 200
    • Profili Görüntüle
Ynt: NAZIM HİKMETSİZ BİR 3 HAZİRAN DAHA
« Yanıtla #6 : 03 Haziran 2018, 16:39:32 »



YÜRÜMEK

Yürümek;
yürümeyenleri
arkanda boş sokaklar gibi bırakarak,
havaları boydan boya yarıp ikiye
bir mavzer gözü gibi
karanlığın gözüne bakarak
                              yürümek!..

Yürümek;
dost omuzbaşlarını
omuzlarının yanında duyup,
kelleni orta yere
yüreğini yumruklarının içine koyup
                               yürümek!..

Yürümek;
yolunda pusuya yattıklarını,
arkadan çelme attıklarını
                            bilerek
                            yürümek...

Yürümek;
yürekten
gülerekten
          yürümek...