Gönderen Konu: YOLUMUZ İŞÇİ SINIFININ YOLUDUR-15-16 HAZİRAN  (Okunma sayısı 1359 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı veda

  • İleti: 3352
YOLUMUZ İŞÇİ SINIFININ YOLUDUR-15-16 HAZİRAN
« : 15 Haziran 2014, 20:07:32 »
Her 15-16 Haziran anmalarında,hamasi nutuklar atarız,işçi sınıfının gücünden ve büyüklüğünden bahsederiz,ama sonrası her şey unutulur,işçi sınıfı yine bir avuç sendika bürokratının elinde per perişandır.

15-16 Haziran ardındaki , komünistlerin ağırlıkta olduğu işçi ve köylü dernekleri nedeniyle KENDİLİĞİNDEN olmayan,ama işçi sınıfının öncü partisinin yokluğu anlamında KENDİLİĞİNDEN bir harekettir.
Ülkedeki sınıf hareketinin gidişatında bir kırılmadır.

Bu günde konuşulması gereken iki temel nokta vardır.
1)İşçi Sınıfının Partisinin varlığının ne denli önemli olduğu
2)Sınıfı örgütleme,sınıfı yönlendirme anlamında,sınıfa gidilecek araçların neler olması gerektiği.

Sendikalar artık birer düzen kurumu haline gelmişlerdir.
Tek başlarına sendikaların,sınıfa gitme anlamında bir araç olduğunu sanmıyorum.
Bu sendikalar içersinde çalışmayalım,onları tamamen sendika bürokratlarının eline teslim edelim anlamında değil.

Artık işçi sınıfın yeni tipte araçlara gereksinimi var.
Bunlar sendikaların yasal şemsiyesi altında,onlardan bağımsız,burjuva yasallığının dışında,kendi yasallığını,kendi oluşturmuş yapılar olmalıdır.
İşyeri Komiteleri,İşyeri Konseyleri olabilir bunlar.

Ayrıca bu yapılar,aynı zamanda tabanda zorlayarak sendikaların yeniden sınıf sendikacılığına dönmesinde de etkin olurlar.

Ancak bu şekilde sınıfla siyaset bütünleşir,yerlerde sürünen sınıf hareketi ayağa kalkar.
Tabi tüm bunları kotaracak,sınıfın partisini inşaa edecek KOMÜNISTLERIN BİRLİĞİ olmazsa olmazıdır.

YAŞASIN YOLUMUZ İŞÇİ SINIFININ YOLUDUR DIYENLER.
YAŞASIN YENI 15-16 HAZIRANLAR.
veda
Yeryüzüne tohum gibi saçmışım ölülerimi, kimi odesada yatar, kimi prag\'da, istanbul\'da kimi.
En sevdiğim memleket yeryüzüdür, sıram gelince yeryüzüyle örtün üzerimi...NAZIM HİKMET

Çevrimdışı Demir Karabaş

  • İleti: 191
Ynt: YOLUMUZ İŞÇİ SINIFININ YOLUDUR-15-16 HAZİRAN
« Yanıtla #1 : 16 Haziran 2014, 00:20:42 »
44 yıl önce, yine bir Haziran’da, işçi sınıfı ayağa kalktı

“Bizler Demirdöküm işçileri olarak, karar verdik ve and içtik. Bizim namusumuz gibi koruduğumuz sendikaları kapatabilirler, ama bizim kafamızdaki bilgileri asla kapatamayacaklar”



Bundan 44 yıl önce, yine bir Haziran’da, Türkiye işçi sınıfı ayağa kalkmış sandıktan aldığı güce yaslanarak istediğini yapabileceğini sanan iktidara sokakta haddini bildirmişti.

“Türkiye’de işçi sınıfı zayıf, sınıf mücadelesi yok” diyenlerin suratına bir tokat vururcasına işçiler ayağa kalkmış ve bu eylem, Türkiye sosyalist hareketinde de işçi sınıfının rolü ve devrimci mücadelenin güncelliği konusundaki tereddütleri gidererek 1970′lerdeki devrimci atılımlara giden yolda önemli bir işaret fişeği olmuştu.

15-16 Haziran 1970

Türkiye işçi sınıfının mücadele tarihi açısından en önemli günlerden ikisi, 15 ve 16 Haziran 1970 günleri yaşandı. Başta İstanbul ve İzmit olmak üzere Ankara, İzmir, Adana, Sakarya gibi illerin sanayi bölgelerinden, üniversitelerinden 150 bin kişi alanlara çıkarak gücünü ortaya koydu.

AP ve CHP’nin oylarıyla Meclis’te kabul edilen Sendikalar Kanunu ile DİSK kapatılmak isteniyordu. Kırdan kente göçen ve işçileşen kitlelerin çalışma koşulları her gün daha da vahşileşirken, yüzde 100′lere varan zamlarla yaşam koşulları zorlaştırılıyordu. İşçilerin tek dayanağı olan sendikalarının da ellerinden alınmaya kalkılmasına işçi sınıfı büyük bir direnişle engel oldu.

Bir sabah makineler durdu

15 Haziran sabahı makinelerin susturulmasıyla başlayan direniş, 115 fabrikadan 75 bin işçinin yollara dökülmesiyle devam etti. İlk olarak Ankara asfaltı üzerindeki Otosan Fabrikası’ndan 2 bin 700 işçi, “Yaşasın işçi sınıfı, zincirlerimizden başka kaybedecek bir şeyimiz yok” sloganlarıyla yürüyüşe geçti. Haliç’ten yürüyüşe geçen işçiler fabrika fabrika gezerek arkadaşlarını yanlarına çağırdılar. Saat 9.00′dan sonra bütün İstanbul-İzmit karayolu ve İstanbul sanayi bölgeleri işçi kafileleriyle doldu. İşçileri eylemleri 16 Haziran’da da devam etti. İşçiler karşısında çaresiz kalan hükümet sıkı yönetim kararı aldı. 162 işçi tutuklanırken yüzlerce işçi işten atıldı. 4 işçi polis tarafından öldürüldü.

DİSK’li işçilerin sendikalarına sahip çıkmak için başlattıkları direnişe Türk-İş üyesi işçiler de destek verdi. İşçi sınıfı başlattıkları direnişle sendikalarına ve emeklerine sahip çıkarak sermaye sınıfının oyununu bozguna uğrattı. 15-16 Haziran Türkiye sosyalist hareketi açısından bir dönüm noktası oldu.

Sendika.Org