Gönderen Konu: İŞÇİ SINIFININ KURTULUŞU KENDİ ELLERİNDEDİR!  (Okunma sayısı 131 defa)

0 Üye ve 9 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimiçi veda

  • İleti: 3218
Sınıf Hareketinin yerlerde süründüğü,bir avuç sendika bürokratının elinde perişan edildiği, her türlü işçi hakkının OHAL altında çıkarılan KHK larla üzerinin çizildiği, gasp edildiği bu koşullara karşı mücadele verecek, tüm Emek güçlerinin birliğini sağlamaya yönelik  girişimler, kendini SINIF DEVRİMCİSİ olarak gören, YOLUMUZ İŞÇİ SINIFININ DEVRİMCİ YOLUDUR  diyen herkesin önünde duran bir sorumluluktur

Kimilerinin küçük burjuva ve orta sınıfların duyarlılığı üzerinden siyaset yaptığı, kimilerinin İşçi Sınıfı dışında başka “devrimci” dinamiklerin peşinde koştuğu, kısacası utangaçca da olsa İşçi Sınıfının DEVRİMCİ ÖZNE  rolünü yadsıyanların kol gezdiği bu ortamda bu sorumluluğu yerine getirecek yapılanmalar, bugün yerlerde sürünen  Sınıf hareketine yeni bir atılım kazandıracaktır.

Sınıf Hareketine vurulan prangaların en önemlisi, İşçi Sınıfının Sınıf Sendikacılığı yapması gereken Sınıf Araçlarından olan Sendikalardır.
Ne yazık ki Sendikalar bugün SINIF SENDİKACILIĞI özelliğini büyük ölçüde yitirmiş, bir avuç Sendika ağasının elinde işlevselliğini kaybetmiş, mevcut düzenin sürmesini sağlayan kurumlar haline dönüşmüştür.

Bunu biz söylemiyor bizzat İşçi Sınıfının fabrikalarda, işverene karşı verdiği mücadelede öne çıkan öncü İşçiler dile getiriyor.
İşverenden daha çok bu Sendika ağalarıyla uğraşmak zorunda kalıyoruz diyorlar.

İktidardaki sınıf Ekonomik alanla, Politik alanı biribirinden ayırarak, Politik alanı sistem partileri aracılığıyla, Ekonomik alanı ise kendisine hizmet eden Sendika ağalarının başında olduğu SARI SENDİKALARLA denetim altında tutar.

O halde yapılması gereken, Sendikaların dışında, Sendikalarıda tabandan zorlayacak ve başlarındaki Sendika ağalarını tasfiye ederek Sınıf Sendikacılığı yapmalarını sağlayacak, tabanda örgütlenmiş doğrudan demokratik bir işleyişi benimsemiş, İş Yeri komiteleri ya da İş Yeri Konseyleri olarak isimlendirilen Sınıf araçlarını tüm iş yerlerinde hayata geçirmektir.
 
İşyerinde çalışan işçilerin söz ve karar sahibi olduğu, hiyerarşi içermeyen yatay örgütlenmiş bu yapıların aslında biribiri ile bağlantılı, iç içe geçmiş işlevleri vardır.
Bir tanım yapmamız gerekirse;
İşyeri Komiteleri ya da İş yeri Konseyleri; Sermayenin fabrika içindeki iktidarına karşı mücadele veren İşçi Sınıfının, üretim sürecini kendi denetimine almak için oluşturduğu BİR ÖRGÜTLÜLÜKTÜR.
Üretimin yönetimi ve denetimi, Sermaye'nin Fabrika İktidarını dokunulmaz kılan temel ayağıdır.
İşte İşyeri Komiteleri ya da İş Yeri Konseyleri, Sermayenin üretimi yönetimi ve denetimine karşı, içeriden ve karşıdan mücadelenin ÖRGÜTSEL unsurlarıdır.

Eğer İşçi Sınıfının kurtuluşu kendi ellerindedir diyorsak, bu yapılar aynı zamanda yarını bugünden kurmanın KURUCU örgütleridir.
İşçi Sınıfının YIKMAK ve KURMAK gibi biribirini izleyen ikili bir görevi vardır.

Bugün üretim sürecinin ÖZNESİ olması gerekirken, NESNE konumuna düşmüş ve böylece giderek kendine, çevresine, ürettiği ürüne YABANCILAŞMIŞ İşçi Sınıfının yeniden üretimin asli unsuru olmasını yani ÖZNESİ olmasını sağlayarak, İşçi Sınıfı üzerindeki bu Yabancılaşmanın da bugünden kırılmasını sağlamak,  bu yapıların bir diğer, bir önceki ile bağlantılı görevlerindendir.

Hep söylediğimiz bir şey vardır; İşçi Sınıfı mademki üretiyor o halde yönetmelidirde!
Eğer yarının toplumu İşçi Sınıfının kuruculuğunda gerçekleşecekse, İşçi Sınıfı hem  üretmeyi, hemde yönetmeyi bilmek  zorundadır.

Bunları sağlıklı yapabilmesi için, bugünden hem üretmeyi( Üretimde Yeniden Özne Olmak), hemde yönetmeyi öğrenmelidir.
Karşıdan kuruculuk kendisine bu görevi yükler.

Bunları bilmelidir ki, yarın başkalarına bu konuda, özellikle de eski iktidar sahibi kırıntılarına gereksinim duymasın.
Reel Sosyalizm'in çözülüş nedenlerinden biri de budur.

Lenin bu durumu aşağıdaki söylemi ile çok net ifade etmiştir;

13 Kasım 1922 :
"Eski Devlet Aygıtını devr aldık ve bu bizim için talihsizlikti.Bu aygıt sık sık bize karşı çalışıyor.1917 de iktidarı ele geçirdikten sonra,hükümet memurları işlerimizi sabote ettiler.Bu bizleri çok ürküttü ve onlara "Lütfen geri gelin" diye yakardık.
Hepsi geri geldiler ve bu da bizim talihsizliğimiz oldu."(Lenin-Toplu Eserler-cilt 33,s 482)

Tüm bunlardan sonra özet olarak şunu söyleyebiliriz;
Eğer Toplumsal Kalkışmanın ÖZNESİ  İşçi Sınıfıdır diyorsak, Toplumsal olanla, Sınıfsal olanı bir araya getirecek, İşçi Sınıfı ile diğer Toplum kesimlerinin buluşmasını sağlayacak ayrıca Mahalle Komitelerine ya da Mahalle Meclislerine de gerek vardır.
Tıpkı İşyeri Komiteleri gibi bunlarda, doğrudan demokratik yapıda, hiyerarşi içermeyen, yatay örgütlenmiş yapılar olmalıdır.
Asıl unutulmaması gerekende, tüm bunları kotaracak olan Toplumsal Kalkışmanın ÖZNESİ İşçi Sınıfının ÖNCÜSÜ, onun DÜŞÜNEN ELİ PARTİSİDİR.

Sonuç olarak;
İşçi Sınıfı'ın onun erk savaşım aracı olan PARTİSİ dışında, yukarda özelliklerini anlatmaya çalıştığımız sadece iş yerlerinde değil, hayatın her alanında, hem üretmeyi hemde yönetmeyi bilecek, yarını bugünden kuracak, bugünden oluşturacağı  ÖZYÖNETİM organlarına gereksinmesi vardır.
Eğer "İşçi Sınıfının Kurtuluşu Kendi Ellerindedir" diyorsak.
veda
 
Yeryüzüne tohum gibi saçmışım ölülerimi, kimi odesada yatar, kimi prag\'da, istanbul\'da kimi.
En sevdiğim memleket yeryüzüdür, sıram gelince yeryüzüyle örtün üzerimi...NAZIM HİKMET